نحوه بررسی جهت گیری بیمار: کاربردهای عملی، انتخاب، عملکرد

هنگامی که یک بیمار به بخش اورژانس می رسد، در یک بخش بستری می شود یا به یک مجموعه جراحی منتقل می شود، یکی از اولین سوالاتی که یک پرستار یا پزشک ممکن است بپرسد این است که آیا بیمار جهت گیری دارد یا خیر. بررسی جهت گیری یک راه سریع و غیر تهاجمی برای ارزیابی وضعیت عصبی، هوشیاری و عملکرد شناختی پایه است. اگرچه ساده به نظر می رسد، اما انجام آن به طور قابل اعتماد به تمرین نیاز دارد، به خصوص در مورد بیماران مضطرب، خواب آلود یا مضطرب.

در این راهنما، ما یک رویکرد عملی برای بررسی جهت گیری بیمار در محیط های بیمارستانی روزمره، بر اساس سال ها تولید مبلمان پزشکی برای محیط های مراقبت حاد، به اشتراک می گذاریم. ما همچنین بررسی خواهیم کرد که چرا محیط فیزیکی در طول این ارزیابی اهمیت دارد و چگونه تجهیزات مناسب می تواند از پزشک و بیمار حمایت کند.

جهت گیری بیمار چیست؟

جهت گیری به آگاهی فرد از خود، موقعیت مکانی و زمان فعلی اشاره دارد. معمولاً به سه حوزه تقسیم می شود:

• جهت گیری زمانی - دانستن تاریخ، روز هفته، ماه، سال و ساعت روز.
• جهت گیری مکان - دانستن اینکه کجا هستند، مانند حضور در یک بیمارستان، یک شهر خاص، یا یک اتاق خاص.
• جهت گیری شخص - شناختن آنها و شناخت دیگران از جمله خانواده و کارکنان.

پزشکان اغلب یک نتیجه طبیعی را به اختصار "x3 هوشیار و جهت دار" (به معنای جهت گیری زمان، مکان و شخص) می گویند. برخی از ارزیابی‌ها همچنین شامل حوزه چهارم، موقعیت یا هدف می‌شوند که دلیل حضور بیمار در بیمارستان را روشن می‌کند.

چرا بررسی جهت گیری اهمیت دارد؟

بررسی جهت گیری به تشخیص طیف وسیعی از شرایط، از جمله هذیان، زوال عقل، آسیب مغزی تروماتیک، عفونت، ناهنجاری های متابولیک و عوارض جانبی دارو کمک می کند. تغییر در جهت گیری اغلب یکی از اولین نشانه هایی است که وضعیت بالینی بیمار رو به وخامت می گذارد. تشخیص زودهنگام می تواند منجر به مداخله سریع شود که به نوبه خود نتایج بیمار را بهبود می بخشد.

غربالگری جهت گیری نیز بخشی از ابزارهای استاندارد شده مانند آزمون وضعیت ذهنی کوچک و مقیاس کما گلاسکو است. اگرچه این ابزارها جامع تر هستند، اما می توان در کمتر از دو دقیقه یک بررسی جهت گیری سریع در کنار تخت انجام داد. در تجربه ما از کار با بیمارستان‌ها در سراسر جهان، یک ارزیابی جهت‌گیری خوب، سنگ بنای تحویل پرستاری و بررسی روزانه است.

قبل از شروع: آمادگی و ایمنی

قبل از پرسیدن سوال، مطمئن شوید که بیمار راحت و در یک محیط آرام است. از نور کافی اطمینان حاصل کنید و صدای پس زمینه را کاهش دهید. اگر بیمار دراز کشیده است، سر تخت را کمی بالا بیاورید تا بتواند با شما تماس چشمی برقرار کند. این تنظیم کوچک می تواند باعث شود مکالمه احساس ترس کمتری داشته باشد و بیشتر شبیه یک تعامل عادی باشد.

اگر بیمار در یک تخت بخش عمومی بیمارستان ، از کنترل های موقعیت یابی آن برای بالا آوردن بخش بالایی استفاده کنید. برای بیمارانی که قادر به نشستن نیستند، حتی یک ارتفاع کوچک به دید و راحتی کمک می کند. حفظ حرمت و حریم خصوصی بیمار نیز مهم است. پرده را بکشید و مکالمه ارزیابی را ساکت و محترمانه نگه دارید.

تخت بیمارستانی برقی چند منظوره DB501 برای راحتی بیمار این تخت برقی موقعیت قابل تنظیم و سطوح صاف را ارائه می دهد و به شما کمک می کند تا بیمار را به راحتی بالا ببرید و در حین ارزیابی ها وقار خود را حفظ کنید. مشاهده محصول →

رویکرد گام به گام برای بررسی جهت گیری

با سوالات ساده و محاوره ای شروع کنید. از به کار بردن لحن بازجویی یا شلیک سریع خودداری کنید، زیرا ممکن است بیماران احساس دفاعی کنند. در عوض، سوالات را به طور طبیعی بیان کنید و به بیمار فرصت کافی برای پاسخ دادن بدهید.

جهت گیری زمانی

1. با تاریخ کامل شروع کنید: "می توانید تاریخ امروز را به من بگویید؟" اگر بیمار نمی تواند تاریخ دقیق را بیان کند، روز هفته یا ماه را بخواهید.
2. در مورد سال و فصل بپرسید. برخی از بیمارانی که کمی گیج هستند ممکن است هنوز سال را بدانند اما ماه را نه.
3. بپرسید که آیا صبح، بعدازظهر یا شب است که آگاهی از زمان روز را آزمایش می کند.

مکان یابی

1. بپرسید "آیا می دانید در حال حاضر کجا هستید؟" بیمار با جهت‌گیری عادی، «بیمارستان» یا نام مرکز را می‌گوید.
2. دقیق تر بگویید: "شما در کدام طبقه یا واحد هستید؟" این به شناسایی کاستی‌های جهت‌گیری خفیف‌تر کمک می‌کند.
3. اگر بیمار سرگردان است، در مورد شهر یا شهر بپرسید: "در کدام شهر هستیم؟"

جهت گیری شخص

1. بپرسید "نام کامل شما چیست؟" اکثر بیماران می توانند پاسخ دهند، اما برخی با مشکلات حافظه شدید ممکن است تردید کنند.
2. در مورد سن یا تاریخ تولد بپرسید تا هویت خود را تأیید کنید.
3. اگر بیمار با یکی از اعضای خانواده است، از او بپرسید "این شخص کیست؟" یا "کسی که شما را همراهی می کند کیست؟" برای ارزیابی شناخت دیگران

هر پاسخ را جداگانه ثبت کنید.

از چه سوالاتی می توانید استفاده کنید؟

جدول زیر سوالات متداول و پاسخ معمولی را که باید از یک بیمار گرا انتظار داشته باشید خلاصه می کند.

نحوه ثبت و تفسیر نتایج

سطح جهت گیری بیمار را با استفاده از یک یادداشت واضح مستند کنید. اگر موقعیت را در نظر بگیرید، نماد رایج "x3 هشدار و جهت‌دار" (A&O x3) یا "x4 جهت‌دار" است. اگر بیمار کاملاً جهت یابی نشده است، دقیقاً یادداشت کنید که کدام دامنه ها مختل شده اند. به عنوان مثال، "فقط برای شخص" یا "بی جهت به زمان و مکان".

تغییرات در جهت گیری می تواند ظریف باشد. یافته ها را با ارزیابی های قبلی مقایسه کنید تا ببینید آیا بیمار رو به بهبود است یا رو به افول. از دست دادن ناگهانی جهت گیری در یک بیمار که قبلاً جهت گیری کرده است، علامت قرمز پزشکی است و باید به سرعت گزارش شود.

ملاحظات ویژه برای گروه های مختلف بیماران

بچه ها

کودکان بسیار کوچک ممکن است مفاهیم زمان یا تاریخ را درک نکنند. برای بیماران اطفال از سوالات متناسب با سن استفاده کنید، مانند "آیا می دانید امروز چه روزی است؟" و اجازه دهید کودک با کمک والدین پاسخ دهد. مهمتر از آن، ارزیابی کنید که آیا کودک در مقایسه با وضعیت اولیه خود رفتار عادی دارد یا خیر.

بزرگسالان مسن

بیماران مسن ممکن است اختلال شناختی خفیف طولانی مدت داشته باشند. قبل از قضاوت در مورد جهت گیری، همیشه از اعضای خانواده یا مراقبان در مورد وضعیت پایه بیمار سوال کنید. بیمار مبتلا به زوال عقل زودرس ممکن است به یک فرد گرایش داشته باشد اما نسبت به زمان سرگردان باشد. این ممکن است برای آنها عادی باشد، نه یک تغییر حاد.

مشکلات زبان و شنوایی

بیماران مبتلا به کم شنوایی، زبان خارجی یا آفازی ممکن است به دلیل اینکه نمی توانند سوال را درک کنند، دچار سردرگمی به نظر می رسند. در صورت نیاز از مترجم، نوشتار یا وسایل کمک بصری استفاده کنید و قبل از اینکه نتیجه بگیرید که جهت گیری مختل شده است، زبان دریافتی را جداگانه ارزیابی کنید.

بیماران گیج یا آشفته

در گیجی حاد، بیماران ممکن است ترسیده یا حتی پرخاشگر شوند. با پایین آوردن ارتفاع تخت، بالا نگه داشتن نرده های جانبی و نظارت دقیق بر آنها از آسیب محافظت کنید. صدای آرام و اطمینان بخش می تواند تفاوت را ایجاد کند.

تخت بیمارستانی برقی اورژانس DB502 با ویژگی های ایمنی این تخت با تنظیم ارتفاع و ریل های جانبی محافظ، به ایمن سازی بیماران گیج یا آشفته کمک می کند و خطر سقوط را کاهش می دهد و در عین حال امکان نظارت دقیق را فراهم می کند. مشاهده محصول →

اشتباهات رایجی که باید از آنها اجتناب کنید

• پرسیدن تنها یک سوال جهت گیری و نتیجه گیری از بیمار جهت گیری است.
• پرسیدن سوالات با لحن عجولانه باعث می شود بیمار احساس استرس کند و پاسخ نادرست بدهد.
• فراموشی مقایسه با وضعیت شناختی اولیه بیمار.
• فرض کنید بیماری که آهسته صحبت می کند، دچار سردرگمی است.
• نادیده گرفتن بررسی جهت یابی زیرا بیمار از بیرون "خوب" به نظر می رسد.

فرهنگ و آموزش نیز بر نحوه پاسخگویی بیماران تأثیر می گذارد. برخی ممکن است مودبانه بگویند "نمی دانم" بدون اینکه واقعاً کسری داشته باشند. سوالات را به روش های مختلف تکرار کنید و از قضاوت بالینی استفاده کنید.

ایجاد محیطی راحت و ایمن

ارزیابی بالینی فقط در مورد پرسیدن سوالات درست نیست. محیط فیزیکی تأثیر واقعی بر توانایی بیمار برای تمرکز و همکاری دارد. در بخش های شلوغ، سر و صدا و درهم ریختگی بینایی می تواند سردرگمی را افزایش دهد. یک اتاق تمیز و منظم و یک تخت راحت به بیمار کمک می کند احساس امنیت کند.

ما دیده‌ایم که چیدمان‌های مختلف بیمارستان چگونه بر تجربه بیمار تأثیر می‌گذارد. تخت‌های قابل تنظیم، مانند تخت‌هایی با گزینه‌های پشتی و ارتفاع پا که توسط بیمار کنترل می‌شود، می‌توانند به آرامش بیمار کمک کنند. در تنظیمات با دقت بالاتر، تخت‌های تخصصی با ویژگی‌های تغییر موقعیت سریع، فشار را برای بیماران و کارکنان کاهش می‌دهند. برای کسب اطلاعات بیشتر در مورد تجهیز مناطق بستری، می توانید ما را مرور کنید ICU و تجهیزات مراقبت های ویژه .

افکار نهایی

دانستن چگونگی بررسی جهت گیری بیمار یک مهارت اصلی پرستاری است که به تشخیص زودهنگام مشکلات جدی سلامت کمک می کند. کلید این است که سیستماتیک، صبور و سازگار باشید. با تمرین، بخشی از هر ارزیابی معمولی می شود.

در Jiangsu Yigao Medical Equipment Technology Co., Ltd.، ما به حمایت از پزشکان با مبلمان پزشکی قابل اعتماد و مدبرانه اختصاص یافته ایم. از تخت‌های بیمارستانی گرفته تا تجهیزات ICU، هدف ما این است که مراقبت از بیمار را ایمن‌تر و راحت‌تر برای همه درگیر کنیم.